Budynek Łazienek Rzecznych jest wpisany do rejestru zabytków. Wzniesiono go prawie sto lat temu, w latach 1924-1925. Zaprojektował go Jerzy Tuszowski. Pierwotnie, oprócz przebieralni ze 128 kabinami i szatnią dla maksymalnie 200 osób, działała tutaj również restauracja, kasy, mieszkanie dozorcy i stacja pogotowia ratunkowego.

Kultowe miejsce nad Wartą

Początkowo kobiety i mężczyźni odpoczywali tu osobno, ale ostatecznie zdecydowano się także na wprowadzenie plaży rodzinnej. Było to główne miejskie kąpielisko, na które przychodziło nawet 5 tys. osób jednego dnia. Łazienki wykorzystywały wodę z rzeki, która wpływała do specjalnej zatoki.

– To jedno z dwóch kultowych miejsc przedwojennego Poznania, gdzie toczyło się życie nadwarciańskie – drugim był park Szelągowski. Przez wiele lat, od czasów zakończenia II wojny światowej obiekt był pozostawiony sam sobie. Naszym marzeniem jest przywrócenie mu dawnej świetności, by ponownie mógł służyć poznaniakom – mówi wiceprezydent Mariusz Wiśniewski.

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie cyfrowej Wyborczej

Wypróbuj cyfrową Wyborczą

Nieograniczony dostęp do serwisów informacyjnych, biznesowych, lokalnych i wszystkich magazynów Wyborczej